Van een ruig natuurreservaat naar een weids en mogelijk het rustigste strand aan de Costa del Sol. Om vervolgens al rijdend door de heuvels
op zoek te gaan naar typisch Andalusische dorpjes, historische kastelen en prachtige vergezichten. ‘Hier komen we zeker terug!’

Tekst & foto’s Milja de Zwart

Het is alsof we niet het vliegtuig, maar de tijdmachine hebben genomen. Mijn drie paardenmaatjes en ik vertrokken in de vroege uurtjes van een gure winternacht. Slechts een paar uur later zitten we onder de Zuid-Spaanse lentezon aan de lunch met Cristina Sempere en Ferdy Coopman van Endurance Equestrian Experience in Sotogrande. Als we uitgegeten zijn, trekken we de rijkleding aan en snellen ons met Ferdy naar de paarden. Die staan ons op te wachten in stallen en paddocks middenin een natuurreservaat dat we gaan verkennen.

Ferdy heeft twee Arabieren, een polopaard en de blonde Andalusische merrie Géa die geregeld meedoen aan langeafstandswedstrijden. En omdat het enduranceseizoen hier van oktober tot juni loopt, hebben die alle vier al heel wat kilometers in de benen. Rio, een zesjarige Arabier, moet zijn eerste wedstrijd nog lopen. Dan zijn er de zevenjarige Andalusiërs Opalina en haar halfbroer Obelisco en twee prachtige Andalusische hengsten, een voskleurige en donkerbruine, die elk een box hebben in de stal. Buiten loopt nog een twee­jarige Akhal-Teke rond, met een prachtig glanzende goudgele vacht.

Spanje1

Jeneverbessen en distels

Ferdy bedeelt mij Obelisco toe. De Andalusiërs mogen voorop en dat is leuk. Naast elkaar laten ze zien waar ze goed in zijn: aan de teugel draven en hun benen fier uitstrekken. We stappen, draven en galopperen over zandpaden, in de schaduw van parasoldennen, langs kurkeiken, over heuvels en grillige rotsformaties. De bodem is begroeid met jenever­bessen, palmstruiken en distels – en daar is Obelisco dol op. Elke keer als Ferdy van zijn paard stapt om een hek te openen, grijpt hij de kans om met zijn neus over de grond naar distels te speuren. Er lopen koeien, paarden en pony’s los in het 1500 hectaren tellende natuurreservaat. We zien ook een kudde moeflons door het bos denderen, wilde schapen met prachtig gekrulde hoorns. Te snel om ze te vangen met de camera. Alleen een stofwolk herinnert aan de schapen. Terug bij de stallen en de kralen meldt ook de Andalusische witte ezel Matilda zich, nieuwsgierig als deze zeldzaamheid is.

Halverwege de rit wacht ons een heerlijke picknicklunch

Dan is het tijd om naar het strand te gaan. Cristina haalt ons op en vertelt ons dat we naar een uniek stuk van de Costa del Sol gaan. Omdat het leger hier lange tijd gevestigd was, is het er nooit van gekomen om hotels tot aan de kustlijn de bouwen. En nu mag het niet meer. We hebben de kilometers strand aan de blauwe Middellandse Zee vooral voor onszelf, een paar vissers, joggers en een kampeerbusje met Nederlanders daargelaten. De veewagen brengt onze paarden en we kunnen direct poetsen en opzadelen. Ik krijg Regalito, het polopaard dat ik moet besturen met de teugels in één hand. Hij gedraagt zich voorbeeldig op het strand en in de branding. We galopperen in beheerst tempo met zijn tweeën of drieën naast elkaar, dat kan hier met al die ruimte. We rijden naar het westen, met de rots van Gibraltar aan de horizon, en dan terug naar het oosten. Halverwege wacht Cristina ons op met een picknicklunch. En als we uiteindelijk terugkomen bij de stallen, is er nog tijd genoeg om op de hengsten te rijden. Daar zeggen we geen nee tegen!

Spanje2

Witte huisjes

De volgende – en laatste – drie dagen van onze vijfdaagse vakantie zijn gereserveerd voor de kastelentocht. We rijden eerst naar Castellar, een ommuurde verzameling witte huisjes rond een slot, gebouwd op de top van een heuvel. Van daaruit gaan we naar Jimena, een stadje dat juist rond een kasteel is ­gebouwd. Cristina heeft er voor ons gezellige hotels uitgezocht, voor de paarden zijn er malse weitjes in de buurt. In de Middeleeuwen vochten Spanjaarden en moslims om Castellar. Eind vorige eeuw trokken de bewoners weg en werd het stadje het domein van hippies. Aan het eind van een dag met mooie lange stukken galop klimmen we over het eeuwenoude pad van Athene naar Tarifa naar ons nieuwe onderkomen: torenkamers hoog in het kasteel. Maar voor het bedtijd is, zien we de zon ondergaan vanaf het terras bij gastheer Stevie. Terwijl de avond vordert, krijgen wij daar steeds weer nieuwe heerlijke gerechten voorgeschoteld. Net voordat we ploffen, zoeken we onze arends­nesten op voor de nacht.

Voldaan

Vanaf Castellar kun je normaal gesproken de hele omgeving overzien. Ver weg de rots van Gibraltar, de Middellandse Zee en de bergen van Marokko. Dichterbij liggen de witte dorpjes als sneeuwvelden op de groene heuvels. Maar het is bewolkt. We halen onze jassen te voorschijn, want zonder zon is de temperatuur ineens een stuk minder aangenaam. Als de laatste dag is aangebroken, schijnt de zon, maar er staat ook een harde wind. En die heeft vat op ons, want we rijden door open weilanden met vee en over heuveltoppen. Lunchen doen we langs een rivier, waar Cristina op ons wacht met een uitgebreide maaltijd van sandwiches, salades en tortilla. En dan gaan we het park weer in voor de laatste etappe. Tenminste, we kunnen nog op de hengsten rijden hoor, biedt Ferdy aan. Maar eigenlijk zijn we allemaal voldaan van het paardrijden. We komen zeker een keer terug!

3 feiten op een rij

ZELF KIEZEN: met het oog op de rijvaardigheid van alle deelnemers mixt Ferdy geen groepen. Je kunt je ruitervakantie zelf invullen; van een enkele strandrit tot en met deelname aan een endurancewedstrijd is eigenlijk alles mogelijk. Behalve de kastelentrektocht is er ook een langere tocht naar Tarifa aan de Atlantische kust.

GOLF: Wie paardrijden en golfen wil combineren, is bij Ferdy en Cristina aan het juiste adres. De uitvalsbasis voor de dagtochten te paard is de San Roque Club, waar golfers zich verdringen. Op tien minuten rijden, vlakbij het strand, is het Alcaidesa golfresort. Hier kun je golfen met uitzicht op Gibraltar, met de zee en de wind als uitdagende factoren.

COSTA DEL SOL: de stallen van de Nederlandse Ferdy Coopman en zijn Spaanse vrouw Cristina zijn te vinden aan de Costa del Sol, nabij het plaatsje Sotogrande. Ferdy, een paardenman in hart en nieren, trainde polopaarden in Argen­tinië, was instructeur bij een Spaanse stal en behoorde daar tot de top van de enduranceruiters. Cristina is architecte en heeft oog voor al het andere dat je kunt wensen op paardrijvakantie: een comfortabel hotel, lekker eten en een flinke snuf cultuur.

Spanje3

Extra informatie

  • Voertaal: Spaans, Engels, Duits, Nederlands
  • Prijs: € 785 (excl. reiskosten)
  • Duur: 5 dagen, 4 nachten
  • Groepsgrootte: minimaal 2 personen, maximaal 5
  • Gewenste ervaring: deze reis is geschikt voor zowel gevorderde ruiters als ervaren beginners
  • Overnachtingen: in hotelkamers

Meer weten?